970×90

Zanieczyszczenia powietrza wewnętrznego

Głównym zadaniem techniki wentylacyjnej jest wymiana powietrza pomiędzy pomieszczeniem a przestrzenią zewnętrzną. W pomieszczeniach przeznaczonych na stały i czasowy pobyt ludzi, dopływ świeżego powietrza oraz usuwanie powietrza zużytego jest niezbędne. Czyste powietrze nawiewane do pomieszczeń zużywane jest przez ludzi i zwierzęta w procesie oddychania oraz przez urządzenia pracujące w pomieszczeniu. Szczególnie ważna jest wymiana powietrza w pomieszczeniach gdzie występuje zwiększona produkcja zanieczyszczeń np. poprzez wzmożony wysiłek fizyczny oraz umysłowy ludzi a więc zintensyfikowana emisja CO 2 . Powietrze w pomieszczeniu powinno zawierać przynajmniej 12 % tlenu, ponieważ poniżej tej wartości człowiek zaczyna odczuwać dolegliwości oddechowe [1].

Dwutlenek węgla – główne zanieczyszczenie powietrza

Głównym zanieczyszczeniem powietrza w pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi jest produkt metabolizmu człowieka – CO2 . Zawartość dwutlenku węgla w powietrzu wydychanym jest sto razy większa niż w powietrzu wdychanym i wynosi ona około 4 %. Wartość graniczna dla stężenia CO2 w powietrzu wewnętrznym została ustalona na poziomie 0,15 %, jednak wartość zalecana to 0,10 %. Poza dwutlenkiem węgla, produkty przemiany materii jakie zaliczane są do zanieczyszczeń powietrza wewnętrznego to woda, amoniak i różnego rodzaju zapachy. Działalność człowieka również przyczynia się do zanieczyszczenia powietrza w pomieszczeniu, w którym przebywa np. poprzez palenie tytoniu, prace porządkowe, przygotowanie potraw czy majsterkowanie. Zanieczyszczenia powietrza wewnętrznego niezależne bezpośrednio od człowieka, wywołane są wyposażeniem budynku oraz zastosowanymi w nim materiałami konstrukcyjnymi. Do tych zanieczyszczeń należą między innymi:

  • radon,
  • rozpuszczalniki organiczne,
  • włókna szklane lub mineralne,
  • formaldehydy,
  • rtęć [2].

Uwzględniając wydzielanie zanieczyszczeń w pomieszczeniu oraz występowanie zanieczyszczeń pyłowych i gazowych w powietrzu zewnętrznym, należy odpowiednio zaprojektować systemy wentylacyjne, tak aby były w stanie zapewnić odpowiednią jakość powietrza dostarczanego i usuwanego. Kategorie powietrza wewnętrznego przedstawiono w tabeli 1.

Klasyfikacja jakości powietrza wewnętrznego (WEW) według normy PN-EN 13799:2008
Tabela 1. Klasyfikacja jakości powietrza wewnętrznego (WEW) według normy PN-EN 13799:2008

Ponadto jakość powietrza można sklasyfikować na podstawie stężenia CO 2 , również według normy PN-EN 13799:2008. Taki podział przedstawiono w tabeli 2.

Klasyfikacja jakości powietrza w pomieszczeniu według stężenia dwutlenku węgla
Tabela 2. Klasyfikacja jakości powietrza w pomieszczeniu według stężenia dwutlenku węgla

Jakość powietrza wewnętrznego może być określana poprzez dwie jednostki: olf i decypol.

  • Olf to wskaźnik emisji zanieczyszczeń wydzielanych przez jedną standardową osobę.
  • Decypol to odczuwane zanieczyszczenie powietrza wywołane obecnością w pomieszczeniu jednej osoby standardowej [1].

Jakość powietrza w pomieszczeniach, w których ludzie spędzają znaczną część swojego życia wywiera istotny wpływ na samopoczucie i zdrowie. Warto pamiętać, żeby zapewnić odpowiednią wentylację pomieszczeń i często je wietrzyć.

Opracowała: mgr inż. Wiktoria Matyjaszczyk

 

Bilbliografia:
[1]. Baumgarth S., Hörner B., Reeker J., Poradnik klimatyzacji. Tom I: Podstawy, C.F Müller, Poznań 2011.
[2]. Pełech A., Wentylacja i klimatyzacja –podstawy, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2009.

 

Zostaw odpowiedź

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


trzy × = 18