970×90

System wentylacyjny a wymagania Stacji Powiatowo – Epidemiologicznej – SANEPID

Logo Państwowej Inspekcji Sanitarnej

Przepisy prawne dotyczące wentylacji i klimatyzacji zawarte są w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury[1]. Stacje Sanitarno-Epidemiologiczna zajmuje się między innymi kontrolą i monitoringiem tego, czy każdy budynek i pomieszczenie zgodnie z §51: „ma zapewnioną wentylację lub klimatyzację, stosownie do ich przeznaczenia”  W związku z tym zapisem stacja SANEPID ma obowiązek zbadać zarówno pomieszczenia techniczne i gospodarcze jak także pomieszczenia higieniczno-sanitarne.

Głównym kryterium jest wymagany strumień powietrza świeżego doprowadzonego do pomieszczeń.

W pomieszczeniach wielkogabarytowych ze względów oszczędności energetycznych stosuje się wentylację nawiewną- wywiewną, w której nawiew i wywiew nie są sobie równe. Dąży się, aby w pomieszczeniach czystych np. biurach, pomieszczeniach handlowo-technicznych panowało nadciśnienie to znaczy, żeby strumień powietrza nawiewanego był o kilka procent (około 4-5%) większy od strumienia powietrza wywiewanego. Taka sytuacja powoduje, że nadmiar powietrza ze stref czystych przepływa do innych stref. Zanieczyszczenia powietrza powinny zostać usuwane możliwie jak najbliżej miejsc ich powstawania, ponieważ niedopuszczalnym jest przepływ powietrza ze stref brudnych do czystych. Dlatego w wielu łazienkach zakłada się, że powietrze czyste przepłynie przez nieszczelności stolarki drzwiowej czy ewentualnie przez specjalne otwory w drzwiach, a wywiane zostanie przez wentylator wyciągowy.

Rzut pomieszczeń ze strefami, brudna, bufor, czysta

 

Każdy projektant jest zobowiązany wykonywać projekty zgodnie z przepisami prawa, jednak wyżej wymienione rozporządzenie jest aktem ogólnym. W związku z powyższym, w celu przybliżenia projektantom metodologii obliczeń tworzy się normy, które jednak nie są obowiązkowymi przepisami. W polskim normach podane są minimalne wartości świeżego powietrza jakie powinny być zapewnione w budynkach mieszkalnych, kuchniach, łazienkach itd. podawane  w m3/h. (przykładowo łazienka 50 m3/h) Osobiście uważam za nieadekwatne stosowanie tych wskaźników do obliczeń. Wielu projektantów ze względu na podobne warunki meteorologiczne i klimatyczne panujące w Polsce i Niemczech bazuje na normach niemieckich[2]. Moim zdaniem odpowiedniejszym sposobem są obliczenia na podstawie krotności wymian powietrza świeżego.
wzor

(1.1)

gdzie

V – strumień powietrza nawiewanego, [m3/h]
V- kubatura pomieszczenia, [m3]
n- krotność wymian, [1/h]

Współczynnik krotności wymian (n) informuję nas ile razy w ciągu godziny powietrze w pomieszczeniu ma zostać wymienione.

Wzór (1.1) pozwala zróżnicować wielkość zapotrzebowania powietrza ze względu na wielkość pomieszczenia do którego stosujemy nawiew. Na przykład w łazience o dwukrotnie większej kubaturze na podstawie metody krotności wymian nawiewa się dwukrotnie więcej świeżego powietrza, co jest działaniem jak najbardziej logicznym.

Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna ma często zastrzeżenia co do wielkości strumieni powietrza, nie jest to związane w większości przypadków ze źle wykonanym projekcie, lecz częstymi odstępstwami od koncepcji w fazie wykonawczej. Zdecydowanie gorzej wygląda to w budynkach z wentylacją grawitacyjną, która istnieje od wielu lat w starych budynkach.

Reasumując, wentylacja ma znaczący wpływ na jakość powietrza. Istnieje wiele sposób na wyznaczenie wymaganej ilości powietrza, choć nawet najdokładniejsze obliczenia i staranie wykonany projekt nie w stanie zapobiec w niedociągnięciom w fazie montażu.

inż. Wojciech Szkudliński
[1] Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
[2] DIN 1946 (dział czwarty)

Zostaw odpowiedź

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


cztery × = 20