970×90

DEMONiczne oczyszczanie ścieków

Azot w ściekach występuje głównie w formie amonowej i organicznej. Tradycyjne metody usuwania azotu ze ścieków wykorzystują znane od dziesiątek lat procesy, takie jak nitryfikacja, denitryfikacja. Stosując konwencjonalne metody oczyszczania należy zadbać m.in. o utrzymanie odpowiedniej zasadowości czy też stężenia rozpuszczonego tlenu w zakresie od 1-2 mg/l. Technologie te z tego względu wymagają na ogół dużych nakładów energetycznych, generując tym samych znaczne koszty.

Dodatkowym problem pojawiającym się w trakcie oczyszczania cieków wodnych w standarowy sposób jest konieczność dostarczania zewnętrznych źródeł węgla organicznego, celem uzyskania wymaganych efektów oczyszczenia ścieków zgodnych z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 (Tabela 1). Pierwiastek ten jest niezbędny do zajścia denitryfikacji w ściekach (proporcje pomiędzy węglem organicznym wyrażonym w postaci BZT5 a azotem azotanowym muszą wynosić ponad 3.5). Dozowanie do układu technologicznego dodatkowego źródła węgla (np. w postaci metanolu) wiąże się z faktem powstawania znacznych ilości nadmiernych osadów ściekowych. Ich zagospodarowanie staje się coraz bardziej uciążliwe i problematyczne.

Najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń oraz minimalne procenty redukcji dla oczyszczonych ścieków
Tab. 1 Najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń oraz minimalne procenty redukcji dla oczyszczonych ścieków wg Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 (Dz.U.2006, Nr 137, Poz.984)

Ze względu na wymienione aspekty generujące duże zobowiązania finansowe, coraz częściej obserwuje się zjawisko systematycznego wdrażania innowacyjnych metod i nowoczesnych technologii na terenach oczyszczalni ścieków. Przykładem jednej z popularnejszych nowości na rynku, które przyczyniają się do intensyfikacji efektywności usuwania zanieczyszczeń równolegle z ograniczenie kosztów esploatacyjnych jest technologia DEMON.

Technologia DEMON® (z ang. DEamMONification) obejmuje dwa etapy procesowe. Na pierwszy składa się częściową nitrytacja amoniaku. Drugi etap stanowi beztlenowe utlenienie resztkowego amoniaku i azotynów do azotu przez tzw. bakterie należące do grupy Anammox. W dużym uproszczeniu deamonifikacja to utlenienie azotu amonowego (N-NH4) poprzez redukcję azotu azotynowego (N-NO2), z pominięciem etapu denitryfikacji. Schemat procesu przedstawiono na Rys.1.

Proces Deamonifikacji w porównaniu do standardowej technologii Nitryfikacji/Denitryfikacji
Rys.1 Proces Deamonifikacji w porównaniu do standardowej technologii Nitryfikacji/Denitryfikacji

DEMON w porównaniu do systemów wykorzystujących denitryfikację z zewnętrznym źródłem węgla organicznego pozwala na osiągnięcie licznych korzyści. Można do nich zaliczyć około 60% mniejsze zużycie energii elektrycznej, związanej z aeracją bioreaktorów. Kolejnym pozytywem jest ograniczenie wydatków związanych z dozowaniem zewnętrznego źródła węgla organicznego, obniżając tym samym ilość produkowanego osadu o ponad 80%, jak również możliwość otrzymania certyfikatów dotyczących pobór CO2 z atmosfery.

Technologia DEMON na chwilę obecną wykorzystywana jest przede wszystkim w przypadku gdy mamy doczynienia z niekorzystną proporcją BTZ5:N. W szczególności dotyczy to odcieków z odwadniania osadów, jak również tych pochodzących ze składowisk odpadów, biogazowni czy przemysłu związanego z wytwarzaniem nawozów sztucznych.

Zasada działania specjalnie skonstruowanego reaktora cyklonowego w jednej z technologii opierającej się na wykorzystaniu procesu deamonifikacji, pojęcia Mainstream, Sidestream oraz dokładniejszy opis specyfiki mało rozpowszechnionej grupy bakterii Anammox zostanie przedstawiona w kolejnym artykule z cyklu DEMONiczne oczyszczanie ścieków. 

Opracowała: mgr inż. Katarzyna Nazarewicz

Zostaw odpowiedź

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


− 3 = pięć